Description

فلفل سیاه

تاریخچه :

فلفل سیاه شامل میوه های خشک شده تیره رنگ گیاه فلفل می باشد که بومی جنوب هند محسوب می شود. فلفل سیاه به عنوان ادویه و چاشنی استفاده می شود

گیاهی بالارونده محسوب می شود که دارای ریشه های ساقه خیز و کوتاه می باشدفلفل سیاه طعم تند و سوزنده ای دارد و همچنین یک گیاه دارویی, خوراکی با فواید بسیار زیاد محسوب می شود.

ترکیبات

از جمله ترکیبات مهم این گیاه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

ویتامین  K,C , A

آنتی‌اکسیدان

پتاسیم

منیزیم

آهن

خواص درمانی فلفل سیاه:

بهبود باروری در مردان

کمک به ترک سیگار

بهبود دستگاه گوارش

پیشگیری از سرطان

کاهش فشار خون

کاهش وزن

بهبود سرماخوردگی و سرفه

مبارزه با عفونت

خواص آنتی اکسیدانی

درمان ویتیلیگو یا برص

درمان شوره سر

مبارزه با چین و چروک پوستی

لایه برداری پوست

کمک به درمان دیابت

تقویت سلامت مغز

بهبود سلامت دهان و دندان

نحوه نگهداری :

فلفل سیاه نباید در محیط‌های بسیار گرم ( مانند انباری ) یا در مجاورت تابش مستقیم نور آفتاب قرار بگیرد و اگر به درستی نگهداری شود، می‌تواند 12 تا 18 ماه بدون دغدغه مورد استفاده قرار گیرند

بهتر است ادویه جات به  دور از رطوبت نگهداری شوند زیرا با وارد شدن رطوبت به داخل ادویه، عطر و طعم آن کاسته می‌شود. به دلیل آن که اکثر ادویه‌ها منشاء خاکی دارند و به انواع میکروب‌های خاک آلوده هستند توصیه می‌شود از انواع استریل شده آن ها در بست ‌‎بندی‌های بهداشتی استفاده کنید.

مقدار و نحوه مصرف:

فلفل سیاه  به عنوان یک ادویه در آشپزی بیشترین و اصلی ترین مصرف را دارد. حداکثر میزان مجاز استفاده فلفل سیاه استاندارد 1 تا 2 قاشق چایخوری در روز است .